De laatste jaren kampt voorjaarspinazie steeds vaker met droogte en hoge temperaturen. De vroegste zaai, begin april, kon het nog net uitzingen tot aan de oogst, ook dankzij beregening. Bovendien bepaalt schotresistentie in hoge mate het productiepotentieel. Bij de vroegste rassen hield Beaver vrij lang stand, gekoppeld aan een goede opbrengst. Bij de middelvroege rassen waren dat Sonoma en Bilby. De late rassen scoorden goed naar schot, en de beste opbrengst werd behaald met Austin, El Prado en El Bravo. De late voorjaarszaai ging evenwel teloor aan droogte en te hoge temperaturen.

Rassenproef vroege spinazie 2020 kon net voldoende profiteren van neerslag op einde van winter

Beregening onontbeerlijk

Ondanks een vrij natte maand maart konden we op 4 april in heel goede omstandigheden zaaien. Na het zaaien werd een paar keer beregend om een egale opkomst te bekomen. In totaal kreeg de spinazie 70 mm water, 40 mm als neerslag en 30 mm via beregening, wat (te) weinig was voor dit gewas. Het opkomstpercentage was gemiddeld slechts 65 %, met de hoogste bij Spiroco.

 

Grote verschillen in schotgevoeligheid

Bij de vroege rassen waren La Paz, Blobfish en Baboon het schotgevoeligst. El Tango volgde. Beaver had vrij lang een beperkte schotvorming. Bij de middelvroege rassen waren het vooral Bylot, Eland en El Lucio die het snelst een bloemstengel ontwikkelden. Bij de late rassen was El Prado, Austin en El Bravo iets schotgevoeliger in vergelijking met El Giga, Laredo en LDSP994.

 

Opbrengsten eerder matig

Bij de vroege rassen had Baboon een opvallend hoge opbrengst, maar ook een iets minder gunstige blad-steelverhouding en een vrij laag drogestofgehalte. Wel valt op dat alle vroege rassen in vergelijking met de andere rassen een beduidend lager drogestofgehalte hadden. Wat de middelvroege rassen betrof, haalden Eland, Sonoma en Bilby de hoogste opbrengst. Hier viel vooral Eland op door een gunstigere blad-steelverhouding en nitraatgehalte. Wat het nitraatgehalte betrof, waren Bylot, Sonoma en SP10435 de minst gunstige rassen. Bij de late rassen waren Austin, El Prado en El Bravo de enigste rassen die 25 ton haalden. Hier viel vooral El Bravo op door een ongunstige blad-steelverhouding.

 

Droogte en resistentie nefast voor valse meeldauw of wolf

Er werd tijdens de proef geen Wolf (Perenospora farinosa) waargenomen.

 

> Bekijk het volledige verslag van deze proef.

 

Gekoppelde thema's & sectoren: Akkerbouw | Biologische Productie | Groenten Open Lucht