Momenteel worden gerecycleerde meststoffen afkomstig van dierlijke mest zelf ook gecategoriseerd als dierlijke mest. De Nitraatrichtlijn, een stikstoflimiet van 170 kg N per hectare uit dierlijke mest, draagt daardoor niet bij tot het gebruik van die gerecycleerde meststoffen. Nochtans kunnen we die producten of sommige van die producten nauwelijks nog dierlijke mest noemen. Kan 'SafeManure' hier verandering in brengen?  

 
SafeManure: gerecycleerde meststoffen evenwaardig aan kunstmest?

In 2018 is door het Joint Research Centre (JRC), in opdracht van de Europese Commissie, de studie SafeManure gestart. Het doel van deze studie is de bepaling van mogelijke criteria om gerecycleerde stikstofmeststoffen, geheel of gedeeltelijk afkomstig uit dierlijke mest, te kunnen toepassen als kunstmeststof.   

Op die manier zou de Nitraatrichtlijn niet langer een beperkende factor zijn voor het gebruik van gerecycleerde meststoffen, wat het principe van circulaire landbouw ten goede komt. Een belangrijke voorwaarde daarbij is natuurlijk dat die producten agronomisch kwalitatief zijn en geen verontreiniging veroorzaken. Het zijn net die eigenschappen die centraal staan in het onderzoek van SafeManure.  


 

Gerecycleerde meststoffen

Technologieën die instaan voor de productie van dergelijke gerecycleerde meststoffen, zijn:  

  • vaste / vloeibare scheiding: door bijvoorbeeld centrifugatie
  • vloeibare scheiding / gasscheiding: via stripping/scrubbing, resulterend in ammoniumnitraat of -sulfaat
  • chemische precipitatie: resulterend in bijvoorbeeld struviet
  • membraanscheiding: via bijvoorbeeld omgekeerde osmose
  • biologische transformatie: via onder andere anaerobe vergisting
  • thermische transformatie: resulterend in bijvoorbeeld biochar

Er is al een onderscheid gemaakt tussen producten die hoogstwaarschijnlijk veilig te gebruiken zullen zijn en andere waarvan dat minder zeker is.   

Ammoniumsulfaat, -nitraat, mineraalconcentraten en neergeslagen zouten (bv. struviet) hebben de hoogste prioriteit bij het onderzoek. Dunne fractie van anaerobe vergisting geven de onderzoekers niet de hoogste en niet de laagste prioriteit: ze bekijken ze als medium. Overige producten hebben eerder een lage prioriteit.  


 

Onderzoek   

Een eerste stap richting een (eventuele) aanpassing van de wetgeving is de verzameling van beschikbare informatie over die producten. Op die manier kunnen de onderzoekers nagaan welke parameters via proefveldwerking of andere onderzoeksmethodes nog verder moeten testen.   

Verschillende landen van de EU sturen stalen naar Italië om bij te dragen aan dit onderzoek. Ook Inagro (in samenwerking met UGent) staat in voor de aanlevering van representatieve stalen en al bekomen resultaten van een aantal van die producten. Op deze manier dragen wij ons steentje bij tot een meer circulaire economie.  


 

Meer info   

Voor vragen over nutriëntrecuperatie kan je terecht bij:   


 

Deze blog kadert in het Interreg-project ReNu2Farm en het H2020-project Nutri2Cycle.
 

LogobannerReNu2Farm7319.jpg

LogoNutri2Cycle7319.png